ประวัติ

พระยอดเมืองขวาง”นามเดิมว่า“สมบุญ”เป็น บุตรชาย ของพระยาไกรเพชร์ เกิดเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ.2389 ที่ อ าเภอบรรพตพิสัย จังหวัดนครสวรรค์และเข้ารับราชการสังกัด กระทรวง มหาดไทยและได้เลื่อนต าแหน่งโดยล าดับจนกระทั่งเป็น เจ้าเมืองเชียงขวางมีบรรดาศักดิ์เป็น‘’พระยอดเมืองขวาง’’ในสมัย พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 5“ได้รับความไว้วางพระราช หฤทัยให้เป็นข้าหลวงแขวงค าม่วนค าเกิด ในราชอาณาจักรลาว ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2428 จนถึง ปี พ.ศ. 2439 ระห ว่ างที่ เป็นข้ าหล วงอยู่นั้น พ ร ะยอดเมืองขวาง ได้แสดงออกถึงความรักชาติ ปกป้องอธิปไตยและผืนแผ่นดิน ในขณะ ที่เกิดกรณีพิพาทกับรัฐบาลฝรั่งเศสจนถูกพิพากษาจ าคุกเป็นเวลา 20 ปี แต่เนื่องจากได้อุทิศตนท างานเพื่อประเทศชาติและเป็นผู้ เสียสละ จึงได้รับพระมหากรุณาโปรดเกล้าฯ จากพระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 5 อภัยโทษ และพระราชทานเบี้ยหวัด บ านาญ จ านวนมาก พระยอดเมืองขวางถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคหัวใจล้มเหลว เมื่อ วันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2443 สิริอายุได้ 54 ปี กองก ากับการ 3 กองบังคับการฝึกพิเศษกองบัญชาการ ต ารวจตระเวนชายแดน ชื่อเดิม “ศูนย์ฝึก ตปส.”จังหวัดอุบลราชธานี ใช้กองร้อยเรือนวรยุทธวิชัย กองก ากับการต ารวจตระเวนชายแดน เขต 3 เป็นที่ท าการ เมื่อปี พ.ศ.2515 ได้รับการยกระดับขึ้นเป็น กองก ากับการ เปลี่ยนชื่อเป็น กองก ากับ การฝึกพิเศษ 3 และกอง ก ากับการ ๓ กองบังคับการฝึกพิเศษ กองบัญชาการต ารวจตระเวน ชายแดน ชื่อย่อ กก.๓ บก.กฝ.บช.ตชด.ตามล าดับจนถึงปัจจุบัน พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ พระราชทานนามค่าย เมื่อ 11 กรกฎาคม พุทธศักราช 2541 จึงถือเอา วันที่ ๑๑ กรกฎาคม ของทุกปีเป็นวัน “ค่ายพระยอดเมืองขวาง”

 

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *